Kilometervergoeding stijgt tot 0,3573 euro 

De kilometervergoeding voor federale ambtenaren wordt ook gebruikt als criterium voor de vergoeding die een werkgever in de privésector aan zijn werknemers mag betalen voor dienstverplaatsingen. Het bedrag wordt jaarlijks aangepast op 1 juli. Het bedrag voor de periode 1 juli 2018-30 juni 2019 is 0,3573 euro.

Vergoeding voor dienstverplaatsingen met eigen wagen

De kilometervergoeding is een vergoeding voor federale ambtenaren die hun eigen wagen gebruiken voor dienstverplaatsingen. Jaarlijks wordt op 1 juli het bedrag van de vergoeding voor dat jaar vastgesteld.

De kilometervergoeding voor de periode 1 juli 2018 tot 30 juni 2019 bedraagt 0,3573 euro.
Vorig jaar bedroeg de vergoeding nog 0,3468 euro per kilometer.

Twee factoren hebben een invloed op dit bedrag: de 'afgevlakte gezondheidsindex' en de evolutie van de gemiddelde maximumdagprijs van benzine en diesel.

Ook in de privésector

De fiscus staat toe dat deze kilometervergoeding ook in de privésector wordt gebruikt voor terugbetaling van kosten eigen aan de werkgever. Dat betekent dat een onderneming deze vergoeding belastingvrij aan haar werknemers en bedrijfsleiders kan geven. De werknemer betaalt er geen belasting op, maar de werkgever kan de kosten wel aftrekken.

Is een hogere kilometervergoeding toegelaten?

De werkgever kan een hogere vergoeding geven. Ook dan is de vergoeding niet belastbaar bij de werknemer of bedrijfsleider. De belastingplichtige moet dan wel bewijzen dat de vergoeding overeenstemt met de werkelijke kosten, dat kan door het overleggen van  facturen, bonnetjes, enzovoort.

De fiscus aanvaardt het 'forfait' van de federale ambtenaren sowieso. Dat is dus een stuk eenvoudiger. Het is dan niet nodig om bewijsstukken bij te houden.

Nieuws

Als een werknemer kosten maken in opdracht van, of ten voordele van zijn werkgever, dan zal de werkgever die kosten in principe terugbetalen. Dergelijke betalingen zijn 'kosten eigen aan de werkgever'. Ze zijn niet belastbaar in hoofde van de werknemer en zijn gewoon aftrekbaar in hoofde van de werkgever. In principe moet de werknemer de echtheid en het bedrag van de uitgave bewijzen, maar er bestaan uitzonderingen, zoals voor verblijfskosten.

Werknemers zijn in principe niet aansprakelijk voor de schade die ze in de uitvoering van hun arbeidsovereenkomst toebrengen aan de werkgever of aan derden. Het is slechts in uitzonderlijke situaties dat zij toch aansprakelijk gesteld worden.

De investeringsaftrek is een fiscale aftrek die u als ondernemer ontvangt wanneer u investeert in beroepsmatige activa. Als u die activa ter beschikking stelt van derden, krijgt u die investeringsaftrek niet. Er zijn enkele uitzonderingen. Maar wat als u activa heeft die slechts gedeeltelijk onder een uitzondering vallen.